CIC energiGUNEk zuzentzen duen SMART proiektuak (PID2022-140823OB-I00) erronka horri heltzen dio materialen ikerketa, esperimentuen automatizazioa, karakterizazio aurreratua eta datuen kudeaketa adimenduna uztartzen dituen estrategiaren bidez.
Proiektuan zehar, SMARTek alor horietan guztietan egin du aurrera, eta sodio-ioizko baterietarako material berrien aurkikuntza zein haien portaera zehazten duten mekanismoen ulermena bizkortzeko gai den ikerketa-plataforma baten oinarriak ezarri ditu.
Lanek hiru material-familia nagusi hartzen dituzte: anodoetarako karbono gogorrak, trantsizio-metalen oxido geruzatuak eta katodoetarako Prussian White motako materialak. Proiektuaren jarraipen-txostenak emaitza esanguratsuak jasotzen ditu hiru eremuetan: karbono gogor berriak, tentsio handian egonkortasun interesgarria duten oxido geruzatuak eta aurretik deskribatu gabeko Prussian White konposatuak, besteak beste.
Material berriak espazio kimiko zabalago batean
Karbono gogorren arloan, SMARTek xilosa bezalako aitzindarietatik abiatutako sintesi-bideak garatu ditu, aurrekarbonizazio hidrotermala eta tenperatura altuko pirolisia konbinatuz. Sintesi-baldintzen optimizazioari esker, ezaugarri morfologiko eta estruktural interesgarriak dituzten materialak lortu dira, eta proiektuan definitutako hainbat adierazle bete dira.
Aldi berean, sodio eta trantsizio-metalen oxido geruzatuen hainbat konposizio aztertu dira. Emaitza aipagarrien artean P2-Na₂/₃Mn₂/₃Ni₁/₃₋yCuyO₂ familia dago. Aztertutako konposizioetako batek egitura-egonkortasun ona erakutsi du 4,5 V-ra arte kargatzean. Emaitzek, gainera, kobrea bereziki interesgarria izan daitekeela adierazten dute material horietan tentsio handiko redox jarduera itzulgarria ahalbidetzeko.
Hirugarren ikerketa-lerro nagusia Prussian White konposatuetan oinarritzen da. SMARTek hainbat konposizio sintetizatu ditu eta sintesi-baldintzak aztertu ditu material horien eta prestazio elektrokimikoen arteko erlazioa hobeto ulertzeko. Konposizioetako batean bi sodio-ioiren inguruko erreakzioa 50 ziklo baino gehiagoz mantentzea lortu da, eta beste ikerketa batzuek urak eta deshidratazio-prozesuek material horien portaeran duten eragina aztertzen dute.